Ga verder naar de inhoud
CC STROMBEEK 2021 Nel Maertens lowres 002
Expo

Nel Maertens

A Green Charade

Data

vr 3.09 - zo 3.10.21
tickets

Locatie

Exporuimte / Kabinet Cc Strombeek
Gemeenteplein 1
1853 Strombeek

Extra

ma: 14u-17u
di/do: 14u-19u30
wo/vr: 10u-16u
za/zo: 11u-18u

In september brengt CC Strombeek 3 tentoonstellingen rond tekenkunst. De kunstenaars An Roovers, Obi Okigbo en Nel Maertens geven elk op een geheel eigen manier vorm aan het medium. De tentoonstellingen worden gebracht in het kader van de Brussels Drawing Week (14 -19 september), waarbij zo’n 40 culturele instellingen in en rond Brussel hedendaagse tekenkunst in de kijker zetten.

CC STROMBEEK 2021 Nel Maertens lowres 010

De beloftevolle kunstenares Nel Maertens (1996, woont en werkt in Antwerpen en Zele) verkent in haar jonge teken- en schilderspraktijk kleur, compositie, materiaal, schriftuur en energie. Maertens’ verrassende werken vloeien voort uit een intens proces waarbij de grenzen tussen het ontstaansproces, conceptualisering en realisatie vaak vervagen. Maertens studeerde in 2019 af als master in mode aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen. Naast haar voortdurende projecten in toegepaste kunst (mode, textiel, prints, drukwerk, vormgeving), legt Maertens zich sinds kort toe op een autonome beeldende kunstpraktijk.

Een interview tussen Nel Maertens en Charlotte Crevits:

Kan je iets vertellen over de keuze van jouw titel voor de tentoonstelling, A Green Charade?

“A Charade” verwijst naar iets dat klaarblijkelijk vals is, maar niet zo wordt gepresenteerd. In relatie tot mijn werk, zet het woord je dus als toeschouwer op het verkeerde been. In die zin alsof het lijkt dat ik op zoek ga naar een idyllisch landschap, de natuur, frisheid, … Maar de representatie van het landschap is vooral een manier om allerlei andere verhaallijnen te concipiëren. Met de expo “A Green Charade” wil ik vooral een illusie wekken, andere betekenissen oproepen.

In 2019 studeerde je af in mode aan de de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen. Vorig jaar besliste je om een andere richting in te slaan en je volledig toe te leggen op beeldende kunst. Vanwaar die beslissing van toegepaste naar autonome kunst?

Het is eerder een spontaan parcours dat zich aan mij opdringt, eerder dan omgekeerd. Ik voel me comfortabeler bij het maken van mijn eigen werk, dan in een toegepaste kunstvorm voor een bedrijf bijvoorbeeld. Door nog samen te werken met vrienden die in de modewereld werken, sta ik op een afstand van de modewereld waarbij ik me op mijn plaats voel. Aan de modeacademie, zocht ik altijd naar een manier om te tekenen en schilderen en steeds gezocht naar een cross-over. In mijn master heb ik bijvoorbeeld een collectie gemaakt samen met twee kunstenaars Flexboj & L.A, waarbij schilderijen geïntegreerd werden in draagbare silhouetten.

Jouw werken lijken op het eerste gezicht heel divers. Toch is de snelheid waarmee je tekent en een beeld op papier zet enorm typerend. Veel van jouw tekeningen lezen als dagboeknotities; ze vormen neerslagen van onmiddellijke visuele impressies, ook van gesprekken, situaties en objecten. Ze krijgen hierdoor een gevoel van urgentie. Welke rol heeft het proces van tekenen en schetsen binnen jouw praktijk?

Tijdens mijn opleiding in mode, dacht ik eigenlijk altijd al “tekenend” na. Ik denk vooruit met het tekenen en tegelijkertijd reflecteer ik met mijn tekeningen. De dingen uit mijn omgeving vertaal ik heel snel naar een visueel beeld. Mijn beelden zijn bijna hyper-actueel, ik zet de activiteit of gebeurtenis direct om, heel vaak op het moment zelf. Dit proces is steeds een wisselwerking tussen waarneming en eigen inbreng, een visuele vertaling via het tekenen.

In jouw werk is vaak een vorm van humor en nonchalance aanwezig, zeker in jouw meer grafische tekeningen. De titels zoals Nogal illustratief, Mama en baby (niet zo eng bedoeld) of Moeilijk want het gebeurt snel, getuigen van jouw gevoel voor zelfrelativering en een gevatte blik op jouw eigen kunstpraktijk. Mogen we dit lezen als een soort kritiek op het hedendaagse kunstgebeuren?

Ik ben iemand die een sterke mening heeft als persoon, maar ik neem zo snel een standpunt in. Ik hou van nuancering, dus ik kan niet zeggen dat dit een kritiek is op de kunstwereld. Het is eerder algemeen relativerende houding die ik aanneem, ook buiten mijn beeldend werk. Het is mijn soort kijk op de dingen: het verdraaien om grip te krijgen op de “dingen”, ook emotioneel. Het is niet mijn bedoeling om grappig te zijn. Ook al ben ik niet literair aangelegd, de woorden of zinnen die ik uit gesprekken haal zijn voor mij belangrijk om het werk een zekere invalshoek te geven. De titels of toevoegde zinnen zijn eerder spontane, mentale schetsen die de tekeningen aanvullen.

Het seriële aspect is heel aanwezig. In de tentoonstelling in CC Strombeek wordt snel duidelijk dat je onderwerpen herhaalt en lichtjes wijzigt, door het beeld naar een ander formaat te brengen; de kleuren, materialen of vormen te wijzigingen. Je speelt met het auteurschap en de autonomie van het ultieme beeld. De herhaling geeft jouw werk een narratief karakter, een haast cinematografische “suspense” …

Ik ben heel ongeduldig, als ik een idee heb dan komt dit direct op papier. Er zit weinig tijd tussen de ideevorming en de uitvoering – het “stroomt” intuïtief uit mij. Door te tekenen leer ik mijn idee of interpretatie kennen, en maak ik het beeld opnieuw. Het ongeduld en die continue zoektocht naar een steeds betere versie zet ik letterlijk op papier. In mijn tekeningen zit inderdaad een suggestie van een verhaallijn. Ook al is mijn werk heel persoonlijk – ik teken vaak mijn zus of vrienden; ik probeer het werk steeds naar een algemeen menselijk niveau te trekken. Het is dus zeer intuïtief, ik teken eigenlijk ook om niet te moeten spreken ….

Je werkt vaak met oliestick, oliepastel en soft pastel op papier of karton: materialen die gekenmerkt worden door hun hanteerbaarheid, directheid en typisch snelle markeringen en de “geste” in de hand werken. Deze “hands-on” techniek staat in contrast met het traditionele schilderen in olieverf op doek. Is dit een bewuste keuze?

Wat me erg interesseert is het witte papier met daarop kleur aangebracht. Met pastel hoef je geen kleuren op te bouwen, het zijn zo pure kleuren. Ik meng niet graag – op een fauvistische manier haal ik de kleuren gewoon rechtstreeks uit de doos. Omdat ik ook veel “en route” werk, is dit mijn favoriete manier. Met dit materiaal kan je eigenlijk overal werken, ik heb altijd mijn tekengerief mee. Olieverf daarentegen is meer beredeneerd, vergt opbouw en is ook duurder.

De drie “klassieke” genres binnen de kunstgeschiedenis, het portret, het landschap en het stilleven, keren steeds opnieuw terug. We spraken al over jouw grote inspiraties binnen de schilderkunst zoals Van Gogh, Bacon, Rubens, … Op welke manier verhoudt jouw werk zich tegenover deze lange traditie van grote meesters?

De tekeningen Kletsen en Venus en Adonis zijn bijvoorbeeld rechtstreeks geïnspireerd op werk van Rubens. Persoonlijk verhoud ik me zelf graag tot de “Rubens-vrouw”, een vrouwbeeld waarmee ik me wel identificeer. Wat ik fantastisch vind aan Rubens is die woestheid, beweging en kracht waarop hij dieren en mensen neerzet. Ik geniet er letterlijk van om deze energie na te tekenen, het zijn kopieën waaraan ik iets van mezelf toevoeg. Ik kijk ook veel naar Edvard Munch op dit moment, de menselijkheid, moraliteit en universele emotie die in dat werk zit vind ik heel interessant, nog los van de sfeer, energie en lijnvoering die gewoonweg ongelofelijk is.

Voor het maken van de landschappen trek je vaak in de natuur, je schildert “en-plein-air.” De manier waarop je jouw eigen perceptie van licht, kleuren en vormen, capteert herinnert aan de impressionisten, fauvisten en expressionisten. Wat is het precies dat jou aantrekt aan het landschap?

Ik ben opgegroeid op het platteland, ook als kind gingen we steeds op reis in de natuur. Het landschap nodigt uit voor heel wat interpretaties, in tegenstelling tot een stilleven die meer is afgelijnd. Als je in het landschap zit, dan zoek je zelf je beeld, wat je precies gaat “framen.”

De presentatie in CC Strombeek is jouw eerste tentoonstelling als beeldend kunstenaar. Hoe zie je jezelf evolueren als kunstenaar? Waar mogen we jou verwachten in 5 jaar?

Ik wil uiteraard nog verder groeien in mijn praktijk. Ik zie mezelf als beeldend kunstenaar ook met mensen samenwerken, op een meer projectmatige manier. Binnenkort ga ik bijvoorbeeld ook iets doen in een opera. Ik zie mezelf als een omnivalente kunstenaar die midden in het veld staat.

CC STROMBEEK 2021 Nel Maertens lowres 002
CC STROMBEEK 2021 Nel Maertens lowres 007
CC STROMBEEK 2021 Nel Maertens lowres 004

Installatie beelden door Kristien Daem.

Ontdek meer

An Roovers
Expo

An Roovers

Tranquility in Time

vr 3.09.21 - zo 3.10.21
Studio S Cc Strombeek
Meer info
Obi Okigbo
Expo

Obi Okigbo

Planting new Mbari’s

vr 3.09.21 - zo 3.10.21
Passage Cc Strombeek
Meer info
Finissage An Roovers, Nel Maertens, Obi Okigbo
Expo

Finissage An Roovers, Nel Maertens, Obi Okigbo

zo 3.10.21
Cc Strombeek
Meer info