Deze tentoonstelling bestaat uit op maat gemaakte commissies die ingaan op de hedendaagse realiteit en het toekomstige potentieel van de site. Omdat enkele werken ontworpen zijn om Asiat voor langere tijd te vervolledigen, gaat de tentoonstelling voorbij aan de tijdelijkheid die eigen is aan het format. Acht beeldende kunstenaars en collectieven kregen vrij spel in en rondom het Asiat Park om de definiërende rol van menselijke tussenkomst te bevragen. Gaande van site-specific commissies die op fysieke manier met de context interageren tot digitale interpretaties die een hedendaags licht werpen op appropriatie en solidariteit. Een tentoonstelling die de natuurlijke wereld, het menselijke brein en technologie samenbrengt om de mogelijkheid tot een stap terug, tot observatie en misschien tot een herinstelling van patronen aan te bieden. Aangezien het woord ‘have’ (hebben), vaak geassocieerd met bezit en eigendom, een eenzijdige relatie impliceert, verwijst het woord ‘hold’ (houden) naar zorg dragen voor de ander. Door de betekenis van ‘to have or to hold’ in vraag te stellen, pleit de tentoonstelling voor een focus op relationaliteit.

Maëlle Dufour presenteert haar nieuwe sculptuur, Sonar (2024).

Niet ver van het water van de Zenne en het Brusselse Kanaal, waar riviertransport dagelijks passeert, en nabij het aquaduct van het Asiat park, staat een fragiele sculptuur van glas. Het kunstwerk, gevormd naar watertanks en drinktroggen, vangt regenwater op en transformeert geleidelijk naar een microbieel ecosysteem. Het glas draagt sporen van slijm, een halfvaste, halfvloeibare substantie die zich aanpast en binnendringt in haar omgeving. Slijm, intrinsiek aan elk wezen, wordt beschouwd als de oerbron van alle leven. In dit geval bestaat het uit algen. Algen zorgen sinds het ontstaan van de aarde voor een zuurstofrijke atmosfeer, ze reduceren CO2 en worden tegenwoordig gebruikt in voedsel, medicijnen en plastic vervangers. Dit onderlijnt hun potentieel om betekenisvolle verandering teweeg te brengen.

Dankzij dit slijm voedt en groeit de sculptuur micro-organismen die zich na verloop van tijd verspreiden via het kanaal en nestelen.

Cc Strombeek is gastpartner van Horst Expo voor de editie van dit jaar.

Maëlle Dufour, Sonar, 2024, installatie Horst Expo, foto: Eline Willaert
Maëlle Dufour, Sonar, 2024, installatie Horst Expo, foto: Angelina Nikolayeva

L’expo comprendra des commandes réalisées sur mesure, qui s’inspirent, d’une part, de la réalité d’aujourd’hui et, d’autre part, du potentiel futur du site. Comme certaines œuvres ont été conçues pour agrémenter l’Asiat Park pendant une période plus longue, l’expo dépasse le caractère éphémère typique de son format. Huit collectifs et artistes visuels ont eu carte blanche pour remettre en question le rôle déterminant de l’intervention humaine. Ils ont pu laisser libre cours à leur imagination dans l’Asiat Park et aux abords. Résultat : des commandes spécifiques qui interagissent physiquement avec le contexte ainsi que des interprétations numériques qui jettent un regard contemporain sur l’appropriation et la solidarité. L’exposition réunit le monde naturel, l’esprit humain et la technologie pour offrir la possibilité de prendre du recul, d’observer et peut-être de réinitialiser les schémas. Alors que le terme « have » (avoir), souvent associé à la possession et à la propriété, implique une relation unilatérale, le verbe « hold » (tenir) implique de prendre soin de l’autre. En interrogeant le sens de « to have or to hold », l’exposition préconise de se concentrer sur la relationnalité.

Maëlle Dufour présente sa nouvelle sculpture, Sonar (2024)

Non loin de la Senne et du canal de Bruxelles, que le transport fluvial anime quotidiennement, et à quelques encablures de l’aqueduc de l’Asiat Park, se dresse une fragile sculpture en verre, dont la forme rappelle celle des réservoirs d’eau et des abreuvoirs. L’œuvre d’art capte les eaux pluviales et se transforme peu à peu en un écosystème microbien. Le verre présente des traces de mucilage, une substance semi-solide et semi-liquide qui s’adapte à son environnement et s’y fond. Inhérent à toute créature, le mucilage est considéré comme la source première de toute vie. Dans le cas présent, il se compose d’algues. Depuis la création de la Terre, les algues enrichissent l’atmosphère en oxygène et elles réduisent le CO2. On les retrouve aujourd’hui dans les aliments, les médicaments et les substituts de plastique ; preuve qu’elles peuvent engendrer un changement significatif.

Grâce à ce mucilage, la sculpture nourrit et fait pousser des micro-organismes qui, au fil du temps, se répandent dans le canal et y nichent.

Le CC Strombeek est partenaire de Horst Expo pour l’édition de cette année.

Maëlle Dufour, Sonar, 2024, installatie Horst Expo, foto: Eline Willaert
Maëlle Dufour, Sonar, 2024, installatie Horst Expo, foto: Angelina Nikolayeva

The expo entails site-specific commissions that tap into today’s reality and the future potential of the site. With some of the works designed to compliment Asiat for a longer period, the expo surpasses the temporality of the exhibition-format. Eight visual artists and collectives have been given free reign in and around Asiat Park to question the defining role of human interference. From site-specific commissions that physically intervene on the context to digital interpretations that shine a contemporary light on appropriation and solidarity. An exhibition that brings together the natural world, the human mind and technology to offer the possibility of stepping back, observing and perhaps re-setting patterns. While ‘to have’, closely associated with ownership and possession might imply a one sided relationship, the act of holding implies caring for the other. By questioning what it means ‘to have or to hold’, the exhibition advocates for a focus on relationality.

Maëlle Dufour presents her new sculpture, Sonar (2024)

Not far from the waters of the Zenne and the Brussels Canal, where river transport passes daily, and near the Asiat park aqueduct, one finds a fragile glass sculpture. The artwork, Sonar, shaped after water tanks and drinking troughs, collects rainwater and gradually turns it into a microbial ecosystem. On the glass there are traces of a slimy mucus: a part solid, part liquid, substance which adapts to and permeates its environment. Slime (or mucus), an intrinsic part of every being, is often considered to be the primary source of all life. Here it is made up of algae. Since the origin of Earth, algae have contributed to an atmosphere rich in oxygen, have absorbed CO2 and are used in the food and pharmaceutical industries as well as a replacement for plastics. This underscores their vast potential to bring about meaningful change.

Thanks to this slime, the sculpture feeds micro-organisms which proliferate and, over time, spread via the canal and flourish.

CC Strombeek is the guest exhibition partner for this year’s edition.

Maëlle Dufour, Sonar, 2024, installatie Horst Expo, foto: Eline Willaert
Maëlle Dufour, Sonar, 2024, installatie Horst Expo, foto: Angelina Nikolayeva