Barry Flanagan
Untitled (Sculpture)
1980

In verscheidene tekeningen, kleine en grote sculpturen houdt Flanagan zich bezig met de problematiek rond de begrippen vlak-ruimte, picturaal-sculpturaal. Deze sculptuur, op monumentale schaal verwezenlijkt ter gelegenheid van de tentoonstelling ‘Kunst in Europa na ‘68’ (1980) in het Museum van Hedendaagse Kunst te Gent en gerealiseerd met de medewerking van de firma Sidmar N.V. Gent, is daar een voorbeeld van. Uit het plat vlak ontplooien zich twee autonome vormen, die ieder een specifiek karakter hebben. De spiraal is als organisch gegroeid uit het harde staal. Bij het tot stand komen van de sculptuur was de ingenieur verrast hoe zijn berekeningen op verbazende wijze samen vielen met de intuïtie van de kunstenaar. Tegenover de plastische en dynamische lijn van de spiraal staat een meer ‘uitgesneden’ en strengere vorm, welke veel bruusker uit het vlak treedt. Vangroot belang in de sculpturen van Flanagan - en in dit werk komt dit sterk tot uiting -is het gedrag van de materialen tegenover sculpturale processen. Een wezenlijk doel of functie bezit zijn werk niet. Hun bestaan is vooral gericht op het enige tastbare en visuele doel: gezien te worden.

Bron: Museum van Hedendaagse Kunst Gent: Catalogus van de verzameling, 1982

Barry Flanagan 1941, Prestatyn, Wales - 2009)
Barry Flanagan studeerde kunst en architectuur aan het Birmingham College of Art en de St. Martin’s School of Art in Londen. In 1969 nam hij deel aan de baanbrekende tentoonstellingen “When Attitudes Become Form” in Kunsthalle Bern en “Op Losse Schroeven” in het Stedelijk Museum Amsterdam en in 1982 vertegenwoordigde hij Groot-Brittanië op de Biënnale van Venetië. Zijn werk maakt deel uit van verschillende publieke collecties, waaronder Stedelijk Museum Amsterdam, Kunsthaus Zürich, San Francisco Museum of Modern Art, Nagoya Museum, Centre Pompidou, Parijs en Tate Gallery, Londen.

Met de steun van: