Na 'The Great Downhill Journey Of Little Tommy' en 'The Only Way Is Up' zoeken Boris Vanseveren en Jonas Vermeulen elkaar opnieuw op voor een derde concerttheatervoorstelling. Ditmaal voor een meer maatschappelijk geïnspireerde kroniek over de fascinerende maar uitdagende verhouding tussen mens en technologie, tussen schepper en schepping.

Is onze vooruitgangsfilosofie onuitputtelijk? Wanneer botsen we op haar limieten? Zijn de antwoorden die het eindeloos innoveren opleveren echte oplossingen of zijn ze voer voor nieuwe problemen, die ons in een straatje zonder eind brengen?

In tijden van artificiële intelligentie, machine learning en expansiedrang vertelt 'Opus Apparatus' een hoogst actueel verhaal over een gemeenschap van gedreven mensen die zich dienen te verhouden tot een door hen niet te controleren entiteit die ze bij toeval gecreëerd hebben en steeds gelaagder met hen interageert.

"We zingen over leven, en leven geven, in een door ‘het apparaat’ gedomineerde omgeving. Maar we laten de geneugten des levens niet los!" - Jonas Vermeulen in Knack Focus, 25.11.2025

"Het is moeilijk om niet in cynisme te vervallen als je de wereld vandaag bekijkt. (...) Opus Apparatus was voor mij toch ook een soort oefening om mijn geloof in de mensheid terug te vinden.” – Boris Van Severen in De Morgen, 22.11.2025

"Hoe slagen we er als mensen toch zo vaak in om onze creaties zich tegen ons te laten keren? Hoezo is het blijkbaar menselijk om onze omgeving soms zo onmenselijk te maken? Kijk hoe alle nieuwe evoluties gericht lijken op het individu. Alle focus gaat naar ons eigenste zelf. De gemeenschap, dat collectieve waar ik het daarnet nog over had, dat laten we steeds meer los, terwijl net daarin alle menselijkheid schuilt. Ik denk dat de mensheid dringend terug naar de tekentafel moet. Waarvoor staan wij? Wat betekent het nu om mens te zijn?" – Jonas Vermeulen in De Standaard, 21.11.2025