Iphigenia, de dochter van Agamemnon en Klytamnestra. Haar vader is van plan haar te offeren aan de godin Artemis om een gunstige wind te krijgen, zodat de Griekse vloot kan uitvaren naar Troje. Dan kan de Trojaanse oorlog eindelijk beginnen, de moeder van alle oorlogen.

De Portugese schrijver en theatermaker Tiago Rodrigues schreef een radicale herlezing van deze tragedie. Iphigenia ondergaat daarin niet langer lijdzaam haar lot, maar beslist er zelf over. Iphigenia wordt zo een krachtige, autonome vrouw, in de lijn van Antigone, die haar eigen leven betekenis geeft in plaats van zich te onderwerpen aan goddelijke willekeur of beslissingen van mannen die zo graag oorlog willen voeren.

Rodrigues introduceert meta-theatrale elementen waarin het verhaal voortdurend ter discussie wordt gesteld. Hij schakelt tussen verschillende versies; geschiedenis wordt herinnering en dialoog. Wat weten we nog van het oorspronkelijke verhaal? Kan dit verhaal ook anders worden verteld? Wie treft schuld of verantwoordelijkheid? Hoe kunnen we ons verzetten?

Negen spelers buigen zich over deze vragen en vertellen een verhaal dat laat zien dat oorlog nooit alleen maar gaat over politiek, maar in de eerste plaats over menselijke prijs die daarvoor betaald wordt.