Cipriano de Rore staat bekend om zijn intense en soms donkere madrigalen, vaak geïnspireerd door de sombere en diepe poëzie van Dante. Daarmee zet hij zich af tegen een zoetgevooisde, idyllische cultuur en toont hij de donkere onderkant van de renaissance.

Het nieuwe programma van Graindelavoix is het tweede dat het ensemble helemaal wijdt aan Cipriano de Rore. Graindelavoix volgt de componist in dat donkere, dramatische verhaal, zowel in zijn eigen muziek als in de muziek van zijn leerlingen en mensen die door hem beïnvloed zijn.

De Rore’s meest danteske werk wordt in het programma ook geconfronteerd met andere madrigalen op tekst van Dante, uit de Italiaanse orale traditie en van de hand van Luzzaschi, Marenzio, Soriano, Renaldi en andere.

Cipriano de Rore (°1515, Ronse) was de meest Italiaanse componist van Vlaanderen. Hij herdefinieerde het Italiaanse madrigaal en groeide uit tot een inspiratiebron voor Monteverdi. De Rore liet zich portretteren als een getormenteerde artiest; hij wil een vrij kunstenaar zijn, maar lijdt onder het juk van wispelturige broodheren. Hij was o.a. in dienst van Margaretha van Parma in Brussel en haar echtgenoot Ottaviano Farnese in Parma. Zijn carrière eindigt in frustratie als kapelmeester in Parma; hij sterft er in 1565. Monteverdi beschouwde hem als de grondlegger van de moderne muziek en nog altijd wordt hij als een van de belangrijkste componisten van het westerse klassieke repertoire beschouwd.