Bartók schreef ‘Hertog Blauwbaards burcht’ in 1911 en tekende daarmee wellicht voor de eerste 'gothic' opera van de 20ste eeuw. Voor deze nieuwe productie bestelde Oxalys bij Siebe Thijs, rising star onder de Vlaamse componisten, een transcriptie voor ensemble van de integrale opera. Boven op al dit muzikaal geweld brengt Lise Bruyneel een live-verfilming van deze hallucinante afdaling in de menselijke psyche.

De burcht van hertog Blauwbaard heeft geen ramen, de muren huilen. Het gebouw zucht, ademt en kreunt als een levend lichaam. Judith is niets meer dan de stem van Blauwbaards gewonde onderbewustzijn. Of die van Béla Bartók?

Bartók componeerde zijn enige opera in 1911 op een Hongaars libretto van Béla Balázs. Het resultaat was veel donkerder en gespletener dan het originele sprookje van Charles Perrault.

Voortbouwend op een lange traditie van verfilmde versies van deze opera presenteert deze productie een muzikale bewerking voor ensemble van Siebe Thijs, met een videoperformance van Lise Bruyneel. We volgen Judith live terwijl ze ronddwaalt in de burcht, ervaren haar omzwervingen op de trappen, haar angsten, haar aarzelingen, haar vastberadenheid. We ontdekken samen met haar het enigma van de gesloten deuren en ontdekken onverwachte werelden in helle kleuren, vooraleer terug te keren naar eindeloze gangen. De zucht, het weeklagen, is een steeds terugkerend motief in Bartóks opera.

Op vraag van Oxalys schreef componist-arrangeur Siebe Thijs een korte pre-ouverture, een kamermuzikale pendant, waarin hij het zuchtmotief analyseert en in een conceptuele context plaatst.

Siebe Thijs - sighs, breaths, whispers, moans (wereldcreatie) (2026) voor fluit, klarinet, altviool & percussie

Béla Bartók - Hertog Blauwbaards burcht (1911) (arr. Siebe Thijs - 2026) voor sopraan en bas, 2 violen, altviool, cello, contrabas, fluit, hobo, klarinet, fagot, hoorn, trompet, trombone, harp & 2 percussionisten