Bartók schreef ‘Hertog Blauwbaards burcht’ in 1911 en tekende daarmee wellicht voor de eerste 'gothic' opera van de 20ste eeuw. Voor deze nieuwe productie bestelde Oxalys bij Siebe Thijs, rising star onder de Vlaamse componisten, een transcriptie voor ensemble van de integrale opera. Boven op al dit muzikaal geweld brengt Lise Bruyneel een live-verfilming van deze hallucinante afdaling in de menselijke psyche.

De burcht van hertog Blauwbaard heeft geen ramen, de muren huilen. Het gebouw zucht, ademt en kreunt als een levend lichaam. Judith is niets meer dan de stem van Blauwbaards gewonde onderbewustzijn. Of die van Béla Bartók?

Bartók componeerde zijn enige opera in 1911 op een Hongaars libretto van Béla Balázs. Het resultaat was veel donkerder en gespletener dan het originele sprookje van Charles Perrault.

Voortbouwend op een lange traditie van verfilmde versies van deze opera presenteert deze productie een muzikale bewerking voor ensemble van Siebe Thijs, met een videoperformance van Lise Bruyneel. We volgen Judith live terwijl ze ronddwaalt in de burcht, ervaren haar omzwervingen op de trappen, haar angsten, haar aarzelingen, haar vastberadenheid. We ontdekken samen met haar het enigma van de gesloten deuren en ontdekken onverwachte werelden in helle kleuren, vooraleer terug te keren naar eindeloze gangen. De zucht, het weeklagen, is een steeds terugkerend motief in Bartóks opera.

Op vraag van Oxalys schreef componist-arrangeur Siebe Thijs een korte pre-ouverture, een kamermuzikale pendant, waarin hij het zuchtmotief analyseert en in een conceptuele context plaatst.

Siebe Thijs - sighs, breaths, whispers, moans (wereldcreatie) (2026) voor fluit, klarinet, altviool & percussie

Béla Bartók - Hertog Blauwbaards burcht (1911) (arr. Siebe Thijs - 2026) voor sopraan en bas, 2 violen, altviool, cello, contrabas, fluit, hobo, klarinet, fagot, hoorn, trompet, trombone, harp & 2 percussionisten

In 1993 opgericht door studenten van het Brussels conservatorium, groeit Oxalys uit tot een kamermuziekensemble met een uniek profiel en een sterke internationale reputatie. De oorspronkelijke bezetting van strijkkwintet, fluit, klarinet en harp waaiert vaak uit tot een groter ensemble dat zo een breed repertoire en verrassende projecten weet te realiseren.

Oxalys vindt haar basisrepertoire in de Belle Epoque (1870-1930) en blikt vanuit dat cruciale tijdsgewricht zowel terug als vooruit. Van Haydn of Mozart tot creaties van hedendaagse muziek: het ensemble draagt de culturele geschiedenis van Europa uit. Oxalys heeft eveneens een hart voor vocale kamermuziek uit het negentiendeeeuwse fin de siècle. Voor de uitvoering van dit oeuvre omringt het ensemble zich met excellente solisten zoals onder meer Sophie Karthäuser, Anne-Catherine Gillet, Claire Lefilliâtre, Christianne Stotijn, Anne Sofie von Otter, Dietrich Henschel en Christoph Prégardien. Met haar uitgekiende repertoire en verfijnde uitvoeringen geniet Oxalys steeds een warm welkom op nationale en internationale podia. In eigen land kent radiozender Klara in 2016 het ensemble de ‘Klara Muziekprijs voor beste Solist of Ensemble’ toe.

De veelzijdigheid van het ensemble blijkt ook uit de rijke en vaak bejubelde discografie van Oxalys, met zowel het geijkte als onontgonnen repertoire. Met haar opnames brengt Oxalys het oeuvre van onder meer Gustav Mahler, Claude Debussy, Richard Strauss, Wolfgang Amadeus Mozart, Max Reger, Joseph Jongen, Bohuslav Martinů, Nino Rota, Hanns Eisler, Aaron Copland, John Adams en Wynton Marsalis voor het voetlicht.

Oxalys kijkt graag over hokjes en muren heen en verleent geregeld haar medewerking aan theaterproducties.
Het ensemble bedenkt en realiseert ook pedagogische en educatieve projecten.

Oxalys krijgt steun van de Vlaamse Gemeenschap.