Expo / Museumcultuur Archief

In dit tweede deel focussen we op het werk van twee van de belangrijkste vertegenwoordigers van arte povera. In nauw overleg met de kunstenaars zelf en met hun medewerkers confronteren we twee ensembles werken vanaf de jaren zestig tot nu, zodat het publiek kan zien hoe kunstenaars “binnen” deze stroming heel divers omgingen met het nadenken over kunst en de wereld.

Giovanni Anselmo (1934) maakt verstilde, haast poëtische beeldende kunst; refererend aan natuurkrachten zoals magnetisme en licht en met minimale middelen en het gebruik van materialen zoals marmer en zelfs groenten weet hij een plastische wereld te creëren vol van verwachting, onverwachte schoonheid en ongerijmde poëzie.

Gilberto Zorio
(1944) kan beschouwd worden als Anselmo's artistieke tegenpool. Met dierenhuiden, kano's en glazen recipiënten waarin zich chemische processen voordoen die leiden tot prachtig gestolde kleuren en dito aanslag, maakt Gilberto Zorio kunst gelieerd aan alchemie en astrologie. Het oeuvre van Zorio peilt naar de onbekende, symbolische eigenschappen van materialen en transfereert processen van chemie naar het domein van de enigmatische alchemie.

Studio S:

De ‘co-habitation’ tussen het werk van Giovanni Anselmo en Gilberto Zorio krijgt een visuele weerklank in de (in dialoog geproduceerde) presentaties van de jonge Italiaanse kunstenaars Roberta Gigante en Dario D’Aronco.

Roberta Gigante (1986) werkt voornamelijk binnen de audiovisuele kunst, meer bepaald binnen een sonoor-plastisch bereik. In haar artistieke zoektocht exploreert ze de relatie tussen de openbare ruimte, het beeld en de klank. Zij is geboeid door tussenruimtes in het stedelijke weefsel, plaatsen met een dubbelzinnig karakter en waardevolle locaties voor het behoud van diversiteit; plaatsen waarvan de definiëring van hun betekenis continue mogelijk is, waar het kunstwerk blijft plakken waardoor het een leven kan leiden via de individuele of collectieve verbeelding. Voor haar bijdrage aan Arte Povera A-Z vervolgt ze een bestaand onderzoek naar communicatie en de overdracht van gebaren doorheen de tijd door het maken van objecten en situaties. Deze werken zijn een meer intieme voortzetting van haar interventies in de publieke ruimte die ze beschouwt als monumenten voor het heden.

Dario D’Aronco (1980) creëerde in het eerste deel reeds een echo dat met minimale middelen kunsthistorische precedenten, polyfonie en avant-gardenieuwe muziek in herinnering bracht. Zijn bijdrage aan het tweede deel breit hierop voort door restelementen van die installatie te verwerken tot een nieuwe ruimtelijke installatie en objecten.


***


Museumcultuur Strombeek/ Gent 2013-2016

Sinds januari 2013 werkt Cultuurcentrum Strombeek structureel samen met S.M.A.K., het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst in Gent. Voor een periode van vier jaar zal het Cultuurcentrum onder de noemer Museumcultuur Strombeek/ Gent jaarlijks twee projecten realiseren (een drieluik in het voorjaar en een tweeluik in het najaar) waarin een bepaalde thematiek wordt uitgediept. Dit gebeurt aan de hand van de collectie van S.M.A.K., die bestaat uit meer dan 2.000 werken en een periode van pakweg zestig jaar omspant. De werken uit de collectie van S.M.A.K. worden aangevuld met werken uit privécollecties en nieuwe producties.
Museumcultuur Strombeek/ Gent is een unieke interregionale samenwerking met als doel een nieuw publiek in contact te brengen met de recente kunstgeschiedenis op basis van de rijke collectie van S.M.A.K.
Museumcultuur Strombeek/ Gent is een concept van Cultuurcentrum Strombeek. De uitwerking en organisatie vinden plaats in nauwe samenwerking met S.M.A.K. Gent.