Ga verder naar de inhoud
Lowres stefstessel infidele 7
Podium Theater

Infidèles

tg STAN & de Roovers

Data

zo 13.02.22 | 20u30
tickets

Locatie

Schouwburg Cc Strombeek
Gemeenteplein 1
1853 Strombeek-Bever

Tickets

€18 Basisprijs
€17 65+
€10 -21/dagstudent
€15 Vriendenprijs

Ruth Becquart, Robby Cleiren, Jolente De Keersmaeker en Frank Vercruyssen verweven het gelijknamige scenario van Ingmar Bergman dat als basis diende voor de film Faithless (Infidèles) met fragmenten uit zijn autobiografie Laterna Magica en komen zo tot een gelaagd spel tussen acteur en personage, enscenering en werkelijkheid.

Het stuk is een hommage aan filmregisseur Ingmar Bergman als schrijver. In het scenario gaat Bergman als ik-persoon in dialoog met zijn personages. Hij zoekt in het autobiografische een subtiel evenwicht tussen biechten, psychologisch portretteren en voyeurisme om meedogenloos de menselijke relaties te beschrijven. Het stuk zet de luciditeit, de menselijkheid, de vitaliteit en de humor van Bergmans schriftuur in de schijnwerpers.

Je hebt een voorstelling als deze drie elementen aanwezig zijn : het woord, de toneelspeler, de toeschouwer. Dat is al wat je nodig hebt, je hebt niets anders nodig om het mirakel te laten plaatsvinden.

Ingman Bergman

Na Scènes de la vie conjugale en Après la répétition in 2013, keert STAN terug naar het oeuvre van Ingmar Bergman. De behoefte om dieper in het werk van Bergman te graven wordt gedeeld door Robby Cleiren, die al eerder deel uit maakte van STAN-producties zoals Bedrog, Zomergasten, The Monkey Trial en De Kersentuin. Zijn gezelschap, de Roovers, coproduceert deze nieuwe voorstelling. Voor het eerst wordt samengewerkt met Ruth Becquart, de laatste jaren vooral bekend door haar televisiewerk.

Infidèles baseert zich op het gelijknamige scenario uit 1996 en op Laterna Magica, zijn autobiografie, verschenen in 1987. De voorstelling wil hulde brengen aan Ingmar Bergman als schrijver. In Infidèles gaat Bergman ook zelf in dialoog met zijn personages en wordt de ik-figuur van de schrijver in de voorstelling verwerkt. Deze zoektocht naar de autobiografische dimensie van zijn werk vervalt niet in voyeurisme, biecht of psychologisering, maar toont aan hoe subtiel en meedogenloos Bergman menselijke verhoudingen blootlegde, waarbij hij zichzelf niet buiten schot hield.

Door een onbevangen theatrale lectuur zullen de scherpzinnigheid en de menselijkheid, de vitaliteit en de humor van Bergmans oeuvre tot uiting komen. Het wordt een ongekunsteld eerbetoon, een liefdesverklaring, een gebaar van respect zonder in idolatrie te vervallen.

Credits

Tekst Ingmar Bergman | Van en met Ruth Becquart, Robby Cleiren, Jolente De Keersmaeker, Frank Vercruyssen | Kostuums An D'Huys | Licht Stef Stessel | Productie tg STAN en de Roovers | Coproductie Festival D’Automne (Paris), Théâtre de la Bastille (Paris), Théâtre Garonne (Toulouse)

Pers

De Franse pers over Infidèles:

  • Bergmaniaanse (On)trouw
    “Je wordt heel snel gegrepen en gepakt door het ongelooflijke spel van de acteurs die luchtigheid en stiltes in de dialogen brengen. Dat noemt Frank Vercruyssen ‘er lucht en ironie inleggen’. Je kan het ook afstandelijkheid noemen. Niets wordt benadrukt of overdreven gespeeld, alles wordt elegant en eenvoudig gezegd. Hartstocht, pijn, de kindertijd en de liefde schemeren door in het stuk. Eenvoudige taferelen uit het leven, loom moderato gespeeld, zonder haast, door deze vier uitzonderlijke acteurs.”

    Stéphane Capron, Sceneweb, 11 september 2018

  • “Wat het boeiend en verslavend maakt, is de schijnbare eenvoud van de dialogen.”
    Alicia Dorey, Les 5 Pièces, september 2018

  • “Het is een stuk dat insijpelt en twee dagen later nog altijd door mijn geest spookt.”
    Axel Ito, (ceci n'est) Pas une critique, 12 september 2018

  • “Spelen ze hun eigen personage of een ander? De grens tussen werkelijkheid en fictie is ijl, alsof er geen scheiding meer bestond tussen de aanwezige fantasieën.”
    Véronique Hotte, Hottello, 12 september 2018

  • “Het is die bijtende, vlijmscherpe en theatrale schrijfstijl, die meedogenloze ontleding van het overspel en de gevolgen ervan die tg STAN met veel plezier en een intelligente doortraptheid op het toneel brengt. Altijd met die juiste, bewuste en openlijke afstandelijkheid, met de kunst om de theatraliteit aan de kaak te stellen, te kijk te zetten, dat slimme systeem dat de toeschouwer er eigenlijk bij betrekt als aandachtige getuige van een creatieproces, waarbij hij ontdaan wordt van elke empathie zodat ook hij op een afstand blijft van de feiten die uiteengezet worden, om hem voor elk oordeel te behoeden.”
    Denis Sanglard, Un Fauteuil pour L'Orchestre, 13 september 2018

  • Jolente & Frank zijn daar, het nieuwe seizoen begint
    “Dat hebben ze vandaag gedaan door te putten uit Bergmans geschriften om Infidèles te brengen, niet trouw aan het gelijknamige scenario van de filmmaker. De spelers herstructureren de teksten die ze samengebracht en herschikt hebben om er hun aparte speelstijl op toe te passen – apart omdat de acteurs een spel van kat en muis spelen met het belichamen van het personage en open kaart spelen tegenover de toeschouwers. Dat kan soms tot vreemde kortsluitingen leiden bij de ‘bijna-abonnees’ op hun voorstellingen.”

    Jean-Pierre Thibaudat, Mediapart, 13 september 2018

  • “Je hebt de indruk dat alles op elk moment kan kantelen. Er is een driehoeksverhouding en vanuit dat scenario ontstaat een buitengewone zwarte komedie die ons naar het melodrama stuwt. Verschrikkelijke scènes kunnen uitmonden in iets komisch, vervuld van zwarte humor. Ik vind dit een voorstelling met een geweldige intensiteit. Uiteindelijk is het een vrij complex stuk en er zit gevoel in.”
    France Culture, 17 september 2018

  • “Beschut door een speelstijl vol subtiliteit en afstandelijke luchtigheid, indrukwekkend natuurlijk en intens, stellen de Vlaamse acteurs – Jolente De Keersmaeker, Robby Cleiren, Frank Vercruyssen en, voor het eerst, Ruth Becquart – onophoudelijk een innerlijke en menselijke waarheid in vraag die even complex als kwetsbaar is.”
    Amaury Jacquet, Publik Art, 17 september 2018

  • “Trouw aan de geest van Bergman, met die traagheid, die van wreedheid doordrenkte soberheid, ook die zachte ogenblikken, maken de acteurs de personages – die verscheurd zijn tot in het diepst van hun innerlijk – heel menselijk, zonder over hen te oordelen. Met hun tongval uit het noorden zijn ze levensecht.”
    Mathieu Perez, Le Canard Enchaîné, 19 september 2018

  • “Deze ontleding van dode liefdes volgens de ‘gemaakt echte’ methode van het ‘work in progress’ is natuurlijk geen improvisatie. Met een verbluffend mengsel van stijlen, doorspekt met grappige opmerkingen en komische passages zoals de scène uit Strindbergs Droomspel in een ‘antitheater’-versie, zet ze ook de compleet ingepalmde toeschouwer op het verkeerde been door de grens tussen werkelijkheid, echtheid en fictie, zelfbegoocheling en theatrale illusie te verdoezelen.”
    Froggy Delight, september 2018

  • “Het publiek, volledig in de ban van deze uitzonderlijke acteurs met een grote intensiteit, die het echte leven nauwkeurig naspelen, laat zich meeslepen in een chaotische reis door het wezen van de mens.”
    L'Œil d'Olivier, 20 september 2018

  • “Zoals gewoonlijk spelen de Vlaamse acteurs met de afstandelijkheid, nemen ze zichzelf niet al te ernstig, spotten ze met zichzelf en met het theater, herinneren ze ons eraan dat dit alles maar een voorstelling is, dat ze enkel een verhaal vertellen. De scenografie verwijst naar geen enkele specifieke plek. Maar ondanks dat alles, of misschien net daarom, zijn ze sterker dan alle realistische stukken. En bij het verlaten van het theater hebben we het gevoel dat we Markus, David, Isabelle, Marianne echt gekend hebben, maar ook dat we een aangenaam moment beleefd hebben (want al wordt men soms tot tranen toe bewogen, er wordt ook veel gelachen) met de acteurs van tg STAN en de Roovers.”
    Pierre Charpilloz, Bande A Part, 23 september 2018

  • “Maar tg STAN en de Roovers gaan verder door de diëgetische muziek te gebruiken als een aaneenschakeling van metaforen. De collectieven scheppen er genoegen in de geluidsband te martelen door hem voortdurend te onderbreken. De acteurs zetten muziek op om ze dan opeens terug af te zetten. Zo wordt voortdurend de gedachte van de breuk opgeroepen, wat bewijst dat niets bij tg STAN ooit bot is (ook al willen ze ons dat doen geloven). En tenslotte: applaus voor het brio van een bepaalde scène waarin de acteurs spotten met de soms betwistbare poses in het hedendaagse theater die sommige knoeiers aannemen, waarmee ze eens te meer bevestigen dat ze gaan voor een theater zonder bluf.”
    Alban Orsini, Culturopoing, 24 september 2018

  • “Wie tg STAN al kent, is blij een bepaalde manier te herkennen om de ruimte te bezetten, om te tonen hoe theater gemaakt wordt, om afstand te nemen tegenover de personages, om de intrige af te breken door zich eenvoudig om te kleden, meestal met de nodige humor. Door het oorspronkelijke verhaal van begin tot einde in dialogen te gieten, krijgt het soms een verrassende vaudeville-achtige wending, waarin Bergman, de auteur, plaats ruimt voor David, de minnaar, waarin het dramatische opzet oplost in gelach. Maar er ontstaat ook echte emotie, niet alleen via het personage van het kind, verscheurd tussen beide ouders, aangespoord om zelfmoord te plegen samen met de vader, maar ook uit de vertolking ervan door Jolente De Keersmaeker, van een verbijsterende intensiteit.”
    Monique Le Roux, En attendant Nadeau, september 2018

Ontdek meer

Maandagavond on Tour
Podium Theater

Maandagavond on Tour

de Nwe Tijd

ma 21.02.22
Westrand Dilbeek
Info & tickets
Moby Dick, at last Queequeg speaks
Podium Theater

Moby Dick, at last Queequeg speaks

LOD

za 26.02.22
Schouwburg Cc Strombeek
Info & tickets
Anatomie antigone nieuw
Podium Theater

Anatomie Antigone

de Roovers en theatercollectief herman

do 17.03.22
Schouwburg Cc Strombeek
Info & tickets