Ga verder naar de inhoud

Kladderadatsch, over lezen tussen en kleuren buiten de lijnen

Jonge makers Femke Platteau en Freek De Craecker leerden elkaar kennen op het podium en maakten nu voor 4Hoog hun eerste eigen productie. In Kladderadatsch toveren ze een grijze wereld om tot een kleurrijk decor.

4hoog kladder hr 8018

Hoe kennen jullie elkaar en hoe zijn jullie gaan samenwerken?

Freek: De eerste voorstelling waarin we samen speelden was Stekeblind voor kleuters en daarna een voorstelling voor 8+, Bla Bla Blues. Allebei bij 4Hoog.

Femke: Het klikte van in het begin tussen ons en we hielden ook steeds contact tussen verschillende voorstellingen. Zo gingen we aan het fantaseren over een eigen productie. Op een dag kwam ik met een idee: een verhaal over een vrouw met allemaal rechte lijnen die een scheve meneer ontmoet. Uiteindelijk werd dat Kladderadatsch. We zijn het gaan pitchen bij 4Hoog en zo waren we vertrokken.

Freek: Jits Van Belle heeft ons gecoacht en verder hebben we voor deze voorstelling gewerkt met Tijs Verbrugge voor de regie en Simon D'Huyvetter. En dan is er natuurlijk nog Tijl Piryns, die meespeelt en ook musiceert op het podium.

Waarom spelen jullie zo graag voor een jong publiek?

Freek: Vooral omdat ze zo eerlijk zijn. Ze zitten helemaal in het moment en je krijgt als maker directe feedback, zowel positief als negatief. Je voelt het meteen of ze al dan niet mee zijn. Ze roepen ook gewoon wat ze denken. Wij maken een tourboek en schrijven alle reacties op, zodat we ze niet vergeten, juist omdat we zoveel goede uitspraken horen tijdens de voorstellingen.

Femke: Ze zijn ontwapenend. Ze zien dingen die volwassenen niet zien. De kinderen zijn ook net een soort soundscape bij de voorstellingen. Het valt me altijd op hoe stil het is als ik voor volwassenen speel.

Deel eens een paar van die leuke reacties.

Freek: ‘Dat is echt magie!’ Of: ‘Schitterend!’

Femke: ‘Hell yeah!’ Of dat ene Britse kindje dat zei: ‘That’s so extremely beautiful…’

En kregen jullie ook al slechte reacties?

Femke: Ja, er was er eens eentje die zei dat ik stom was, omdat ik in begin de baas speel en de regels bepaal.

Freek: Of ook: ‘Zo saai!’ Ah ja, want alles is grijs in het begin.

4hoog kladder hr 7705

Gebruiken jullie soms de opmerkingen van de kinderen om nog te sleutelen aan een voorstelling?

Femke: Als een voorstelling af is, is er nog ruimte om af en toe te reageren op wat ze roepen. Het is echter wel een broos evenwicht, want ze mogen ook niet het gevoel krijgen dat ze echt kunnen meedoen.

Freek: Inderdaad, het is geen interactief theater waarbij zij de regie krijgen.

Is er een groot verschil tussen de kleuters en de 8-plussers?

Freek: Ja, de oudere kinderen zijn al heel sterk bezig met de trucjes van het theater. Zoals ’Hoe doen ze het?’ of ‘We zien het wel, hoor.’ Dan denken ze dat ze het allemaal al doorzien, maar vaak is het helemaal anders.

Femke: Na zo'n twintig minuten weet je of het een goede voorstelling is. Als je dan nog steeds hun aandacht hebt, zit het goed. Dat weet je bij de groteren al wat moeilijker. Die hebben immers al geleerd om gewoon iets uit te zitten.

Freek: Bij kleuters is het echt nog magie. Voor velen is het de eerste keer dat ze naar theater komen en dan wordt die zaal opeens donker…

Femke: We spelen beiden ook voor een avondpubliek en dat helpt ons in ons spel voor kinderen. Het geeft je maturiteit. Je hoeft kinderen niet te betuttelen. Het moet niet altijd braaf zijn. Het mag soms ook eens stout.

Kladderadatch 8345 c michiel devijver

Waarover gaat Kladderadatsch?

Freek: Dat laat ik graag aan het publiek over. Uiteindelijk heeft iedereen zijn eigen 'rugzak', waardoor ze iets anders lezen in hetzelfde verhaal. Het gaat over verandering in het algemeen, maar je kan dat op veel verschillende manieren interpreteren. Zo was er eens een Iraanse vrouw komen kijken en zij las er de huidige situatie in Iran in, iets wat we natuurlijk helemaal niet zo bedoeld hebben. Er zijn veel leesbare lagen.

Femke: Concreet gaat het over een grijze wereld waarin kleur binnenkomt, zodat er een systeem verbroken wordt. Een systeem waartegen gerebelleerd wordt. Het gaat ook over angst voor verandering, bang zijn voor wat we niet kennen, uit je comfortzone komen.

Freek: Maar het gaat ook over op zoek gaan naar je authentieke zelf, buiten de lijntjes kleuren, of iets corona-achtig: we poetsen wel heel veel in deze voorstelling!

Femke: Er zijn bepaalde regels en je kan die tegenwerken, maar wie bepaalt die regels? Het gaat ook over durf en lef, zoals in een blauwe broek naar een feestje gaan, bijvoorbeeld. Maar ook een grijze muis kan perfect oké zijn.

Freek: Inderdaad, sommigen zijn meer fan van de grijze wereld dan van de kleurenwereld!

Zijn kleuters niet vooral fan van de kleurenwereld?

Freek: Ja, maar ze zitten soms wel in die grijze wereld vol regeltjes vast. Een wereld waarin ze ook letterlijk moeten kleuren binnen de lijntjes.

Femke: Ik vind het echt heel belangrijk dat ook nieuwe jonge makers inzetten op jeugdtheater. De kleintjes kunst en cultuur meegeven, is iets wat mij echt motiveert. En het moet niet hapklaar zijn; ze maken er in hun hoofd zelf wel iets van!

Freek: Er is ook een groot verschil tussen een schoolvoorstelling en een familievoorstelling. Bij een familievoorstelling merk je hoe anders volwassenen ernaar kijken dan de kinderen zelf. Het is verbindend en verrijkend voor een gezin om die verschillen te ontdekken.

Femke: Die kinderen kunnen echt beginnen gillen en schreeuwen, zonder gêne. Echt uit hun dak gaan.

Je voelt je een echte rockster dan?

Femke: Yes! Met een zaal vol groupies! (lacht)

Kladderadatsch (3+)
4Hoog
zo 27.11.22 | 15u
Schouwburg