Wildernis biedt een fysieke ruimte aan artiesten uit elk vakgebied in Strombeek-Bever. Tijdens Wildernis Night, op 10 april, geven we enkele van deze artiesten een podium in Cultuurcentrum Strombeek. Op het programma o.a. de theatervoorstelling 'Alex Moons' van regisseur Anouk Friedli met actrice Guus Diepenmaat.

 

Waarover gaat 'Alex Moons'?
Anouk: “Twee vrouwen werken in een erg groot, hiërarchisch bedrijf, waar hun taken duidelijk afgebakend zijn. Wanneer de vrouwen een nacht op kantoor doorbrengen, horen ze dat er nog iets of iemand aanwezig is. Ze vinden de mysterieuze bewoner echter nergens, maar hebben allerlei fantasieën over wat voor iemand het zou kunnen zijn. Het onbekende wordt een projectiescherm voor hun verlangens. We gaan het absurdisme opzoeken in een realistische setting.”

 

En die realistische setting is onze bureaucratie? 
Anouk: “Exact. En zo'n bureaucratie zorgt ervoor dat mensen hun verlangens en creativiteit overboord moeten gooien. Wij hopen echter dat mensen opnieuw gaan nadenken over wat ze eigenlijk willen. Dat ze hun dromen niet in een hoekje gaan parkeren, maar ze net als kracht gaan gebruiken. Dat is hetgeen wat je levensenergie geeft, waar je achteraan moet gaan.”

 

"Wij hopen dat mensen opnieuw gaan nadenken over wat ze eigenlijk willen. Dat ze hun dromen niet in een hoekje gaan parkeren, maar ze net als kracht gaan gebruiken."


Wat zou er met jullie gebeuren moesten jullie in zo’n "beperkende" job terecht komen?
Anouk: “Nadat ik de tekst voor 'Alex Moons' had geschreven, heb ik een subsidieaanvraag ingediend om ook effectief een voorstelling te kunnen maken. Eigenlijk zat ik er dus middenin. Ons dossier werd immers als “zeer goed” bevonden, maar er was te weinig geld. Daar word je heel ongelukkig van. Dan wil je je computer gewoon het raam uitgooien.”

 

Kunnen we de voorstelling dan zien als een aanklacht tegen de bureaucratie? 
Anouk: “Ja en nee. Ergens snap ik wel dat al die administratie nodig is. Ik vind het gewoon heerlijk als mensen die regeltjes even aan de kant laten. Als ze zoiets hebben van: “Weet je, ik bel gewoon even voor je en dan is het in orde”. Dat is iets wat me enorm fascineert. Zeker hier in België, waar de bureaucratie zo sterk leeft. Je moet je door zoveel administratie heen worstelen en bakken geduld hebben, dat het fijn is als er ergens een achterdeurtje is."


"Ergens snap ik wel dat al die administratie nodig is. Ik vind het gewoon heerlijk als mensen die regeltjes even aan de kant laten."


Je hebt veel geduld nodig, zeg je. Is het dan moeilijk om als jonge maker werk te vinden?
Guus: “Ja. Echt een volle ja. En dat is ook iets waar echt een taboe op ligt. Uiteraard wil je dat het goed met je gaat en dat het goed met je sector gaat. Soms is het best wel lastig om te zeggen dat je even geen werk hebt. Daar zit wel zo’n soort schaamte op.”

 

Zijn er geen instanties die jonge makers op weg helpen?
Anouk: “Er zijn een heleboel gesubsidieerde instanties. En verder heb je ook het kunstenaarsstatuut. Dat zijn zaken die effectief helpen. Maar de creatieve sector blijft er één waar veel aanbod is en niet altijd genoeg plaats. Bovendien gaan die instanties ook niet je handje vasthouden. Je moet zelf uitzoeken waar je subsidies moet aanvragen en met welke huizen je gaat samenwerken. En als je niet meteen na je afstuderen een huis hebt dat achter je staat, dan kan het heel lang duren voor je ergens een voet tussen de deur hebt.” 

 

"Wildernis brengt mensen bij elkaar: verschillende artiesten hebben hier een atelier én er worden vaak concerten georganiseerd."

 

Is Wildernis een plaats waar je ondersteund wordt?
Guus: “Wildernis is een plek in de zin dat het echt een atelierruimte is. Maar het is ook heel erg een platform. Mensen worden hier bij elkaar gebracht: doordat verschillende artiesten hier een atelier hebben én doordat er vaak concerten georganiseerd worden. Het huis begint steeds meer te leven. Het is fijn dat mensen het beginnen te kennen. Dat is een enorme meerwaarde.”

 

Tot slot: wat willen jullie het publiek meegeven als jullie een voorstelling maken?
Guus: “Enorm belangrijk is vooral het creëren van betrokkenheid. Je moet ervoor zorgen dat, zowel het publiek als de acteurs, het gevoel hebben samen iets te beleven of samen iets mee te maken. Bij een goede theatervoorstelling begin je je eigen gedachten in vraag te stellen. Je gaat mee in een verhaal en hebt daar je eigen idee over. Maar achteraf vraag je je bijna automatisch af welke boodschap de makers willen brengen en of je het daar al dan niet mee eens bent.  Je wordt geconfronteerd met je eigen perceptie.”

 

Op vrijdag 10/04 speelt Alex Moons tijdens Wildernis Night in Cc Strombeek. Tickets vind je hier.  

 

Wildernis?

Wildernis biedt een ruimte aan artiesten en creatievelingen uit elk vakgebied. Daarvoor gebruikt Wildernis de faciliteiten van een voormalige tennisclub in Strombeek-Bever. Hun missie is het creëren van een creatieve en productieve werkplek. Occasioneel wordt deze opengesteld en tonen de residenten hun werk aan het publiek.