Hoe je een maatschappelijk probleem creatief oplost, toont agent én regisseur Stefaan Borremans met STRMBK. De première op 21 september in Cultuurcentrum Strombeek wordt naast een inspiratiebron voor de nieuwe generatie “rugzak-jongeren”, een kreet om meer te investeren in jongerenwerk. Acteurs Ismaël El Ouaghli en Mario Toma Martini willen graag een rolmodel zijn.   


Wat betekent de straat voor jullie, Ismaël en Mario? 
Ismaël: “De straat, ah la belle vie. Je bent er je eigen baas: je rookt en vloekt er zoveel je wil, er heerst een goede feeling. Thuis verveel je je, met vrienden samenkomen op straat is dan een logische stap, zeker als je weet dat er amper kosteloze naschoolse activiteiten waren in Strombeek. Maar het is niet de beste plek om op te groeien, dat besef ik nu.” 

 

Hoezo?
Ismaël: “Achter verveling schuilt criminaliteit. Een klein conflict met een buurtbewoner of politieagent kan door die verveling heel snel leiden tot een uitzichtloze situatie.”
Mario: “Klopt. Wij proberen die mensen dan bang te maken, zodat ze ons niet meer lastig vallen. En dan krijg je problemen met de politie. Maar de straat biedt geen toekomst, uiteindelijk brengt het je niets bij.” 

 

Ismaël “Achter verveling schuilt criminaliteit. Een klein conflict kan daardoor heel snel uitdraaien tot een uitzichtloze situatie.”

 

Hebben jullie dingen gedaan waar jullie spijt van hebben? 
Mario: “We moeten zeggen hoe het is: wij waren geen engeltjes. Vechtpartijen, vernieling en andere crapuleuse zaken zijn ons niet vreemd.”
Ismaël: “Maar uiteindelijk kies je er niet zelf voor om in dat circuit terecht te komen. Buiten verveling, leiden ook problemen thuis en op school tot gewelddadig gedrag. Het is een vicieuze cirkel, waar je alleen moet zien uit te geraken.”

 

Maar daar zijn jullie uiteindelijk wel in geslaagd?   
Ismaël: “Ja, dankzij Virginie van Groep Intro. Ze sprak ons aan en ging samen met ons op zoek naar oplossingen. Er werd een buurthuis opgericht waar we terecht konden voor buitenschoolse activiteiten en studiebegeleiding. Uit die werking is dan ook het idee voor de kortfilm STRMBK ontstaan.” 

 

Stefaan, jij regisseerde STRMBK. Niet zo vanzelfsprekend met je functie als agent?  
Stefaan: “De enige reden waarom ik met deze jongeren een film kon maken, is omdat ik hier al 17 jaar rondloop. Ik ben zelf ook afkomstig uit Strombeek, ik weet hoe het hier gaat.”
Ismaël: “Wij kennen Stefaan, hij is een good guy. Met een andere agent was het nooit gelukt. De politie en wij? Dat was vroeger oorlog.”  

 

Ismaël “Iemand belandde in het ziekenhuis, iemand werd opgepakt door de politie. Het project heeft dan ook een hele tijd op de helling gestaan.”

 

Was het thema van de film snel duidelijk? 
Stefaan: “Het hoofddoel van de film was ervoor zorgen dat de jongeren van de straat bleven. Maar we wilden ook een film maken met een duidelijke boodschap voor de volgende generatie. Ze moeten beseffen dat hun verleden hun identiteit en toekomst bepaalt. Daarom moest de film over de jongeren zelf gaan. Maar wanneer we naar hun verleden vroegen, zwegen ze in alle talen. Het heeft een hele tijd geduurd om hun vertrouwen te winnen.”   

 

Verliep het filmproces vlot? 
Ismaël: “Niet echt, wij werkten mee aan de film na onze dagelijkse activiteiten. Sommige zitten op school, andere doen interim werk. Bovendien hebben we nooit een acteeropleiding gehad. Iemand van ons belandde in het ziekenhuis en nog iemand anders werd opgepakt door de politie. Het project heeft dan ook een tijdje op de helling gestaan, maar is uiteindelijk terug opgepikt.”

 

Mario “Wij weten hoe moeilijk wij het hadden. We willen vermijden dat de nieuwe generatie dezelfde fouten als ons maakt.”


Was STRMBK de moeite waard? 
Stefaan: “STRMBK moet niet onderdoen voor een film met professionele acteurs. Die gasten kunnen er wat van. STRMBK is een drama waar veel actie en humor in zit, maar mensen ook bij de keel grijpt. En dat is uiteraard ook onze bedoeling. De jongeren hadden een doel om zich achter te scharen, bleven van de straat en veranderden van mentaliteit”.
Mario: “Wij weten hoe moeilijk wij het hadden. We willen vermijden dat de nieuwe generatie dezelfde fouten als ons maakt. Die boodschap zit ook in de film: je verleden heeft invloed op je toekomst. Blijf je op straat leven? Dan beland je vroeg of laat in de gevangenis.”

 

En positief: de laatste jaren is de criminaliteit in Strombeek beduidend gedaald. 
Stefaan: “Klopt! En daar heeft het preventieve politiebeleid zeker iets mee te maken. Enkel repressie werkt niet, punt. Het is een kwestie van geven en nemen, zoals in elke goede relatie. Bij de generatie van Mario en Ismaël waren we te laat en hebben we achteraf dubbel zo hard moeten werken om hen terug op het juiste pad te krijgen. Nu het buurthuis er is, kunnen we de jongeren sneller in de juiste richting sturen en nieuwe kansen voor hen creëren. Van bij de start.”