Drummer Teun Verbruggen studeerde in 1999 af aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel. Sindsdien is hij één van de meest gevraagde jazzdrummers van België. Van klassieke jazz tot experiment of improvisatie: de veelzijdigheid is eindeloos en altijd vernieuwend. Afgelopen jaar opende Teun Werkplaats Walter en nu is er ook nog het gloednieuwe Teun Verbruggen Quartet. Ik sprak met Teun over zijn passie en zijn huidige projecten.

“Ik was heel jong toen ik geobsedeerd raakte door drummen. Het is één van mijn vroegste herinneringen”, vertelt Teun. “Het werd al helemaal getriggerd toen ik op zesjarige leeftijd op vakantie drummer Raymond van het Groenewoud ontmoette en een praatje met hem maakte. Toen ik twaalf of dertien was kreeg ik echt de ambitie om professioneel muzikant te worden.”


“Ik was heel jong toen ik geobsedeerd raakte door drummen. Het is één van mijn vroegste herinneringen”

Teun heeft met ontzettend veel muzikanten samengewerkt. Het werken met mensen zoals Keiji Haino, Trevor Dunn, Arve Henriksen, Nate Wooley en Stian Westerhuis was voor hem een heel aparte ervaring. “Ze zijn stuk voor stuk meesters in hun instrument en spelen op zo'n eigenzinnige manier dat ik echt mijn oren moet uithuilen om met hen te spelen,” zegt Teun, “Ze triggeren me om echt wakker te blijven en te zoeken naar sound en nieuwe manieren van spelen.”


Het Teun Verbruggen Quartet

Teun voelde de noodzaak om nog eens een acoustic jazz quartet te maken. “Veel van de projecten zijn heel abstract met elektrische instrumenten en veel elektronica”, legt Teun uit. “Ik had zin om nog eens puur akoestische muziek te spelen, met gewoon een drumstel, piano, sax en bas.”
Om dit te verwezenlijken, liet Teun zich omringen door internationale toppers, zoals de Amerikaanse klarinettist John Ruocco en de Italiaanse pianist Nicola Andrioli. Teun: “John Ruocco was één van mijn leraars en is iemand die de jazztraditie door en door kent, maar toch heel eigenzinnig speelt. Hij heeft een enorme harmonische diepgang en sound. John is één van de levende legendes in Europa en ik wilde graag iets met hem doen.” De bassist Nathan Wouters is dan wel van eigen bodem, maar is net als Teun niet weg te denken uit het Belgische jazz leven.


“Ze zijn stuk voor stuk meesters in hun instrument en spelen op zo'n eigenzinnige manier dat ik echt mijn oren moet uithuilen om met hen te spelen”

Werkplaats Walter

Afgelopen jaar opende Teun een multidisciplinair kunsthuis Werkplaats Walter. Hiermee wil hij Brussel een werkplaats bieden die beeldende kunstenaars en muzikanten samen brengt en hun artistieke input in de stad zichtbaar maakt en versterkt. Teun: “Ik voelde een gemis in Brussel en had al lang zin om zo een werkplaats op te starten. Waarschijnlijk vooral doordat ik opgroeide in een beeldend milieu en enorm geïnspireerd raak door beeldende kunst, maar ook omdat ik voelde dat een werkruimte voor experimentele muziek nog ontbrak in een grootstad als Brussel. Mijn passie voor muziek en de inspiratie die ik haal uit beeldende kunst zorgden er dus voor dat het een werkplek werd voor verschillende disciplines.”


“Een plek als deze nodigt uit om te experimenteren, niet echt om olieverf landschapjes te schilderen”

Werkplaats Walter moet een hotspot worden voor experimentele muziek en beeldende kunst, met korte residenties, projectwerk en lange-termijnateliers. Het kunsthuis faciliteert het parcours van de kunstenaars en is tevens het aanspreekpunt voor andere (kunsten)organisaties die dit werk naar een ruimer publiek willen brengen. Waarom de naam Werkplaats Walter? “Het is als grap begonnen met deze naam”, legt Teun uit. “De spirit van kunstenaar Walter Swennen vind ik enorm begeesterend. Ik ken hem een beetje omdat zijn dochter een goede vriendin van me is.” Walter Swennen heeft ook geholpen (samen met twintig andere aandeelhouders) om de werkplek van de grond te krijgen. “Toen ik uiteindelijk na lange tijd naar een 'echte' naam voor de werkplek begon te zoeken, was de naam 'Walter' al incontournable geworden. We konden niet meer terug.”, lacht Teun.

De kunstenaars die momenteel in de werkplaats vertoeven, zijn bijna allemaal kunstenaars uit Teun's eigen entourage. “Ik zat een paar jaar op de academie voor beeldende kunst in Anderlecht en daar leerde ik Laura Ten Zeldam (glaskunstenares), Fransisca Windish (geluidsinstallaties) en Arjan Van den Brink (houtbewerker) kennen. Wannes Lecompte (kunstschilder) is dan weer iemand die ik leerde kennen door Luk Lambrecht (curator) en met wie ik al een platenhoes samen maakte. Julie Swennen (papier restauratrice) is mijn goede vriendin en dochter van Walter Swennen die op zijn beurt Carole Vanderlinden (kunstschilderes) aan ons introduceerde. Willem Vermeersch (kunstschilder) kwam dan weer via een artikel in Bruzz op ons af en Tom van Caeneghem (houtbewerker) kwam via mond aan mond reclame”, vertelt Teun, “De selectie gebeurde uiteindelijk redelijk organisch. Een plek als deze nodigt uit om te experimenteren, niet echt om olieverf landschapjes te schilderen.”


“Ik leef mijn droom. Ik heb niet echt de ambitie om nog meer te willen, want wat ik nu allemaal meemaak vind ik al ongelooflijk”


De toekomst

“Ik leef mijn droom. Ik heb niet echt de ambitie om nog meer te willen, want wat ik nu allemaal meemaak vind ik al ongelooflijk,” zegt Teun. “Misschien zou ik wel terug wat meer willen kunnen oefenen om dieper op sommige zaken in te gaan. Mocht ik nu een beetje meer het talent hebben om de zaken wat te balanceren en wat meer tijd te hebben om te ontspannen met dierbaren, dan zou het perfect zijn en mag het zo voortduren tot ik er niet meer ben.”