Timothy Begijn, beter gekend onder zijn pseudoniem Begijn Le Bleu, is stand-up comedian en tv-persoonlijkheid (bekend van o.a. 'Foute Vrienden'). Daarnaast is hij ook een zeer gepassioneerd koersfanaat. In zijn theatervoorstelling 'De Ronde van Begijn’ duikt hij dan ook vol overgave in dit stukje onvervalste Vlaamse cultuur.


Begijn scheert al meer dan tien jaar hoge toppen in het comedy milieu. Ondanks de volle zalen en alle fijne dingen die daar bij komen kijken, begon er na verloop van tijd toch iets te wringen.
Begijn: ''Ik had geen contact meer met mijn publiek en kon dus kiezen: nog een comedy voorstelling, en nog een en nog een... ofwel leg ik mijn ei eens over de dingen waar ik ook gepassioneerd mee bezig ben.'' Dat onderwerp van passie is in dit geval dus de koers. De liefde voor wielrennen is binnen de familie Begijn van vader op zoon doorgegeven. Begin jaren tachtig nam zijn vader hem namelijk mee naar de start van de Ronde van Vlaanderen in Sint-Niklaas. Begijn: ''Dat was in het jaar dat Jan Raas won. En ja, zo is dat eigenlijk begonnen. Voor je het weet ga je mee in die traditie van patékes eten en frieten met stoofvlees... Al die dingen.'' 


 "Ik noem mijn voorstelling een praatavond. Het is een leuk, serieus gesprek met enkele gasten, maar wat er tussen komt is niet zo serieus"


Koerscafés

Om uiting te geven aan zijn liefde voor de koers kwam Begijn op het idee om zogenaamde 'koerscafés' te organiseren. Tijdens gezellige avonden in volkse, bruine cafés werd dan onder leiding van Begijn de wielersport bekeken en besproken. Hiervoor legde hij contact met café-uitbaters en renners en regelde hij alles, tot de nootjes en chips aan toe: ''Ik moest uit mijn comfortzone stappen en dat vond ik er wel leuk aan, dat je eigenlijk terug van nul moet beginnen. Ik kwam met mijn voeten terug op de grond.'' Begijns intensieve voorbereidingen wierpen gelukkig al snel hun vruchten af: ''Ik presenteerde supportersfeesten en achteraf kon ik met de mensen spreken. Zo kreeg ik echt weer voeling met mijn publiek.'' Ook Begijns liefde voor de koers kreeg een extra dimensie: ''Door die koerscafés heb ik eigenlijk ontdekt dat de koers zorgt voor een netwerk waarin mensen elkaar vinden en vrienden worden. Hooliganisme bestaat daar niet. De supporters van Yves Lampaert gaan een babbeltje slaan met supporters van Greg Van Avermaet'', zegt Begijn glunderend. ''Ik weet nog dat de clubs naar het wereldkampioenschap in Noorwegen gingen en toen de handen in elkaar hebben geslagen om een vliegtuig te charteren! Je merkt gewoon dat dat een wereld is op zich. Die sport verbindt.'' Begijn probeert zijn liefhebbende manier van kijken naar de wielersport en alle minstens net zo belangrijke randverschijnselen aan de man te brengen, en daar is precies wel nood aan.

Begijn: ''Een journalist vertelde mij eens: 'wij letten daar niet meer op, op dat waar jij over schrijft. Dat volkse, die vriendschappen, die simpele dingen die wél belangrijk zijn. Bij ons is het sport, sport, sport, klassement en prestaties...' Dat is nu ook bij voetbal. Dat is naar de zak, vind ik. De koers vind ik een fascinerende sport en het volkse vind ik daar heel belangrijk aan.''


 ''Door die koerscafés heb ik ontdekt dat de koers zorgt voor een netwerk waarin mensen elkaar vinden en vrienden worden”


Nooit te serieus

Begijns ervaringen rond de diepe duik in zijn passie leidden tot het boek 'De Ronde van Begijn', dat in oktober 2017 werd gepubliceerd. Het boek is een verzameling van onder andere interviews, columns en kortverhalen over de sport en de folklore van de koers. Onder dezelfde titel brengt Begijn nu zijn koerscafé-format naar de theaters met vijfentwintig voorstellingen. Al is 'voorstelling' niet direct de juiste benaming volgens Begijn: ''Ik noem het een praatavond. Het is een leuk, serieus gesprek met enkele gasten, maar wat er tussen komt is niet zo serieus. Ook omdat ik vind dat de wielersport vaak te serieus is. Oh my God! Allemaal die prestaties! Vroeger kon er nog wel eens gelachen worden en ik mis dat.'' Een voorbeeld van de komische noot die Begijn brengt: ''We doen onder andere een ludieke zegening van de koers, heel over-the-top allemaal. Bijna een soort Franse kolder, maar zodanig dat het onschuldig is en leuk wordt'', zegt Begijn enthousiast.


Gênante vragen

Los van de humor gaat het ook wel degelijk over de sport, in vraaggesprekken met steeds twee (ex-)coureurs uit een poule van onder andere Edwig Van Hooydonck, Bart Wellens, Eric Vanderaerden, Adrie Van Der Poel en Nick Nuyens, komen sportcarrières uitgebreid aan bod. Voor dit essentiële onderdeel van de avond moet Begijn zich in de rol van interviewer schikken, wat weer een uitdaging vormde: ''Het is wel spannend, want het is altijd een live-gesprek. En ik probeer het onderste uit de kan te halen. Tot nu toe is het leuk, maar het blijft zoeken. Een gesprek leiden is niet zo eenvoudig. Ik heb me daar wel in moeten oefenen, ik ging op den duur veel te diepe vragen stellen omdat ik te veel weet van de koers'', lacht Begijn. ''Ik voel wel dat ik daar nog in moet groeien, maar dat gaat almaar beter en beter.'' Begijn zou Begijn natuurlijk niet zijn als hij ook niet op zoek ging naar wat ludieke verhalen, of dingen die niet iedereen zomaar aan een coureur zou durven vragen: ''Hoeveel ze verdienen wanneer ze een bepaalde wedstrijd winnen, dat zijn leuke vragen! Of er is een hele grote mythe rond het feit dat wanneer je 250 kilometer gefietst hebt en ge komt als man over de finish, kun je dan een erectie krijgen of niet? Op dat soort vragen probeer ik ook wel een antwoord te vinden'', lacht Begijn.


 ''Hoeveel ze verdienen wanneer ze een bepaalde wedstrijd winnen, dat zijn leuke vragen!”



Trots op de Vlaamse cultuur

In 'de Ronde van Begijn' wordt een stukje Vlaamse cultuur gevierd, maar zonder politieke bijbedoeling. ''Mensen zien dat vaak verkeerd. Met die grote polarisatie tussen links en rechts tegenwoordig. Bij de Ronde van Vlaanderen wappert de Vlaamse Leeuw ja, maar die heeft niks met politiek te maken. Hier mag je niet trots zijn op je land, dat wordt bekeken als rechts. Ik vind dat zo zonde. Het is mijn bedoeling om een stukje van de cultuur in de bloemetjes te zetten. Om met een zekere trots, maar ook met de nodige zelfspot, te kijken naar wat we hebben.'' Het centrale gesprek van de avond wordt steeds afgewisseld met komische filmpjes, een quiz en Begijns sidekick, Bernard Bidon, draait obscure Vlaamse plaatjes van de jaren zestig en zeventig. Door de variatie in gasten zijn eigenlijk geen twee shows van 'de Ronde van Begijn' hetzelfde. Door de humor en de focus op het volkse zijn het niet perse enkel 'koers-minded' mensen die plezier zullen beleven aan de avond. ''De mensen betalen ervoor en ik hoop echt dat ik iets terug geef. Ik wil het publiek gewoon een gezellige avond geven waarop iedereen welkom is. Verstand op nul en luisteren naar sportverhalen. En mij krijgen ze erbij natuurlijk!''