Stagiaire Christine Denamur gaat de komende maanden op zoek naar de verhalen àchter de kunstenaars die in Cc Strombeek passeren. 


2. In de Wind: Koyuki Kazahaya



         


Wat is jouw educatief parcours?
2006-2010: Musashino Art University, Tokyo, JAPAN (BA Beeldende Kunst, afdeling Olieverf, Druktechniek lessen)

2010-2012: Musashino Art University, Tokyo, JAPAN (MA Beeldende Kunst, Drukwerk)

2012-2014: Royal Academy of Fine Arts Antwerp (MA Beeldende Kunst, Drukwerk)

2014-2015: Sint-Lucas Antwerpen (Manama, Master research in Kunst en Design)

Ik studeerde ook geluidsontwerp aan KASKA DKO in Antwerpen en Drukwerk/techniek aan RHoK in Brussel.

Op welke leeftijd beschouwde je jezelf als kunstenaar?
Toen ik 25 jaar was, na het behalen van mijn masterdiploma in Tokyo. Ik startte mijn artistiek parcours als student, maar het is pas nadien dat ik mezelf kon beschouwen als een kunstenaar.

Hoe zou je jouw artistieke praktijk in vijf woorden omschrijven?
Tijd, Ruimte, Herinneringen, Sporen, Opeenvolging

Als je terug kon reizen in de tijd, welke tentoonstelling zou je willen herbeleven of opnieuw willen maken?
Op het einde van een tentoonstelling beschouw ik een project als af. Maar als ik toch zou kunnen voortwerken aan een bepaald project, dan zou ik het See the line project kiezen dat plaats vond in 2013 in Oostende. Ik had toen een 15 meter lange tekening aangebracht op een bestaande muur, maar de ruimte had nog veel meer muren. Mocht ik tijd gehad hebben, dan had ik alle andere muren ook wel willen vullen met mijn tekeningen.

Wat zal je in Cc Strombeek presenteren? Wat is de betekenis en hoe is het gemaakt?
Mijn werk voor In de Wind heeft de titel The earth trembles en is afkomstig van de film La Terra Trema van Luchino Visconti. Mijn gepresenteerde beelden zijn afkomstig van mijn onderzoek rond Rokakudo, een theehuis gebouwd in 1905 in Okakura Tension (Kakuzo) aan de Japanse kust. In 2011 werd het vernield door de tsunami en uiteindelijk werd het heropgebouwd op dezelfde locatie als voorheen.

Dit theehuis deed dienst als meditatieruimte met zicht op de zee. Ik had interesse in het feit dat het heropgebouwd werd op een plek waar het mogelijkerwijs zou worden vernield, aangezien tsunami’s en aardbevingen frequent voorkomen in Japan en de locatie daaraan is blootgesteld. Anderzijds interesseert het mij dat mensen er, dankzij het zicht op de zee, kunnen reflecteren over hun menselijke bestaan in confrontatie met de natuur.  

In Cc Strombeek zal ik een combinatie van beelden tonen: beeldfragmenten van het zeezicht vanuit het theehuis op verschillende momenten en uit verschillende perspectieven.

Voor het project ‘In de wind’ wou ik spelen met het idee van de vlag als een icoon. Ik gebruik de zeegolven als een veelvoorkomend icoon afkomstig uit de Japanse cultuur, denk maar aan The Great Wave van Hokusai dat nu een zeer bekend voorbeeld is.

Tot slot was ik gefascineerd door de combinatie van een representatie van de golven en de wind die deze in beweging brengt, alsook door het creëren van een samenwerking tussen de mens en de natuur om het werk tot leven te laten komen.

Ben je eerder al in Cc Strombeek geweest? Zo ja, wat was je eerste indruk?
Ja, in 2017 nam ik nam deel aan de tentoonstelling EUtopia 28. Ik heb het centrum toen bezocht om de ruimte te kunnen bezichtigen. Op dat moment was er de tentoonstelling van Kimsooja. Ik had al van verschillende bronnen goede commentaren gehoord over Cc Strombeek, maar had het zelf nog nooit bezocht. Het verraste me te zien dat dit soort van kunst instituties bestaan in Brussel. Achteraf was ik ook positief verrast door de presentatie van de tentoonstelling.

Hoe verhoudt je werk zich in relatie tot het publiek en de context van Cc Strombeek?
Ik zie Cc Strombeek als één van de interessantste culturele centra of instituten voor hedendaagse kunst in België, maar daarnaast zie ik het ook vooral als een ontmoetingsplek. Ik ben blij te mogen werken in een ruimte waarin kunstenaars met verschillende achtergronden en culturen dit ook doorheen de jaren hebben mogen doen. Ik zie Cc Strombeek als een plek waar men reflecteert over de diversiteit van culturen en expressies, die op hun beurt in relatie worden gebracht met onze hedendaagse maatschappij. Ik zie mijn kunstwerk als een bijdrage aan dit laatste.

Hoe zijn jouw relaties vandaag met Japan, jouw moederland?
Ik heb nog steeds veel contacten in Japan. Ik heb er ook verschillende tentoonstellingen gehad en organiseer ook zelf soms tentoonstellingen met Europese kunstenaars. Uiteraard gebruik ik in mijn eigen werk ook de context en veel motieven uit Japan. Ik ga elk jaar terug om onderzoek te doen.

Beschouw je jezelf als een geglobaliseerde kunstenaar?
Ik heb mijn werk in veel verschillende landen getoond. Ondanks het feit dat ik nooit zelf in al deze landen ben geweest, reist mijn werk wel veel en veel verschillende mensen zien het daardoor. Daarom beschouw ik mezelf toch als een geglobaliseerde kunstenaar.

Is politiek een thema in jouw werk of blijf je daar liever ver van weg?
Ik werk met onderwerpen zoals de ramp in Fukushima, die voor mij gerelateerd zijn aan politiek. Ik voer mijn eigen persoonlijke onderzoek ‘in situ’ door in mijn werk alle veranderingen in het landschap, veroorzaakt door menselijke activiteit, te registreren; dit als een reflectie over de relatie tussen de mensheid en de natuur, die uiteraard door de politiek beïnvloed wordt. Maar uiteindelijk geef ik de prioriteit aan mijn persoonlijke visie en ervaringen, waardoor het niet mogelijk is om een visueel verband te leggen met politiek in mijn werk.

Wat is jouw relatie met de kunstmarkt?
Ik heb al een aantal weken verkocht aan galerijen en musea. Ik wil dus geen commerciële werken maken, maar ben niet tegen het systeem van de kunstmarkt.

Wat is je lievelingsplek in België?
Oostende, Oosteroever in de winter. Ik had de gewoonte om er naartoe te gaan voor zonsondergang.

Wat voor muziek beluister je op dit moment?
Ik hou ervan om naar de radio te luisteren als ik werk, zoals bijvoorbeeld Klara. Ik luister ook graag naar composities die gemaakt zijn als een combinatie van geluiden en muziek, daar haal ik veel inspiratie uit. Bijvoorbeeld de Belgische componist/kunstenaar George De Decker.

Heb je het Atomium al bezocht?
Neen, enkel van ver.

Ben je een wijn- of bierdrinker, of geen van beide? Welke wijn of bier drink je het liefst?  
Ik hou van beide, al ben ik eerder een bierdrinker. Mijn favoriete Belgische bier is Westmalle Tripel en mijn favoriete wijn is Ribera del Duero en Rioja: Spaanse rode wijnen. Maar uiteraard hou ik ook van Japanse sake!


1. De Wand: Rumiko Hagiwara

 


          


Wat is jouw educatief parcours?
“Ik studeerde af aan de Tokyo Zokei Art universiteit in Tokyo, Japan, waar ik als uitwisselingsstudent de kans kreeg om naar Nederland te gaan. Nadien begon ik een postgraduaat in Nederland, maar ik heb dat uiteindelijk niet afgemaakt aangezien ik aanvaard werd aan de Rijksakademie in Amsterdam. Dit wil zeggen dat ik geen master maar een bachelordiploma heb, dat ik in Tokyo behaalde. Dankzij de Rijksakademie kon ik in Nederland blijven als een Japanse, zelfstandige kunstenaar.”

Rond welke leeftijd beschouwde je jezelf als kunstenaar?  
“Waarschijnlijk rond mijn 16de, toen ik nog in het middelbaar zat? Maar mijn intentie om kunstenaar te worden had aanvankelijk niks te maken met kunst. Ik wou vooral een outsider zijn. In mijn naïeve denken betekende dit kunstenaar zijn.”

Hoe zou je jouw artistieke praktijk in vijf woorden omschrijven?
“Humor, Grap, Subtiel, Melancholisch, Poëtisch.”

 Wat zal je in Cc Strombeek presenteren, kan je ons een hint geven?
“Vertrekkende vanuit een conceptuele benadering zal ik een tekening maken op de muur waarop potlood en een specifieke wrijvingstechniek (frottage) zal worden toegepast.”

Ben je eerder al in Cc Strombeek geweest? Zo ja, wat was je eerste indruk?
“Ja, ik nam deel aan de tentoonstelling Made in Japan vorig jaar. Cc Strombeek heeft alles: een bibliotheek, theaterzaal, een galleria, en een bar/restaurant. Het is eerder zeldzaam een kunstinstituut te vinden met al die functies. De plek genereert het potentieel om te experimenteren.”

Hoe verhoudt je werk zich tot het publiek en de context van Cc Strombeek?
“Mijn kunstpraktijk is eenvoudig, gemakkelijk en daarom in zekere zin ook vreugdevol. Mijn werk kan door het publiek zowel op een eenvoudige manier beschouwd worden alsook op een meer diepgaande en complexe manier. Het publiek van Cc Strombeek lijkt me interessant omdat het niet enkel met een artistiek oog komt kijken naar mijn werk. Het is een gemengd publiek en juist dat is het potentieel waar ik eerder over sprak.”

Hoe zijn jouw relaties vandaag met Japan, jouw moederland?
“Als kunstenaar heb ik niet echt een carrière in Japan. Mijn werk gaat in zekere zin altijd over Japan en Japanse gevoeligheden, maar zelf behoor ik niet tot de kunstscène van Japan. Het is moeilijk om uit te leggen... en misschien ook wel saai om naar te luisteren.”

Beschouw je jezelf als een geglobaliseerde kunstenaar?
“Misschien. Ik ben alleszins geen Japanse kunstenaar in Japan, ik ben een Japanse kunstenaar in Europa. Dat is een groot verschil.”

Is politiek een thema in jouw werk of blijf je daar liever ver van weg?
“Het hangt ervan af welke politieke kwesties je bedoelt. Ik kan zeggen dat ik een politieke kunstenaar ben om geen politieke kunstenaar te zijn. Uiteraard ben ik geen fan van bepaalde politieke onderwerpen die door de kunstwereld vaak impliciet misbruikt worden.”

Wat is jouw relatie tot de kunstmarkt?
“Alle hedendaagse kunstenaars hebben de kunstmarkt nodig om te kunnen leven. Ook ik ben één van die kunstenaars.”

Wat is je lievelingsplek in België?
“De plantentuin in Meise en chocolatier Laurent Gerbaud in Brussel.”

Wat voor muziek beluister je op dit moment? 
“Japanse popmuziek. Dit helpt me om me te concentreren.”

Heb je het Atomium al bezocht?
“Neen! Ik heb het altijd van ver gezien, onder andere vanuit Cc Strombeek.”

Ben je een wijn- of een bierdrinker, of geen van beide? Welke wijn of bier drink je het liefst?
“Ik hou van allerlei soorten alcohol. Belgisch bier vind ik lekker en dan vooral “xx Bitter”.